Tego, iż klimat się zmienia, nikt już dziś praktycznie nie kwestionuje. Na całym świecie obserwowane są manifestacje tych zmian, a poszczególne kraje i społeczności stają przed koniecznością adaptacji do tych zmian. Także polskie miasta i gminy są coraz bardziej narażone na ekstremalne zjawiska pogodowe, takie jak huraganowe wiatry, susze czy bardzo intensywne opady powodujące zagrożenie dla ludzi i mienia. Muszą więc wprowadzić rozwiązania, które pomogą zmniejszyć ich wrażliwość na te zjawiska. Rozwiązania te powinny być elementem szerszych strategii adaptacyjnych, obejmujących dokładną analizę lokalnej sytuacji, potencjalnych zagrożeń, prawdopodobieństwa ich wystąpienia oraz możliwego oddziaływania na gminę. W ramach projektu Ministerstwa Środowiska Plany adaptacji do zmian klimatu opracowywane są dla 44 miast powyżej 100 tys. mieszkańców. Warto by w ich ślady poszły kolejne, planując własne działania adaptacyjne. Możliwych narzędzi adaptacji jest wiele. Należą do nich np. modernizacja budynków i infrastruktury w celu poprawy odporności, lepsze zarządzanie wodą w mieście (zachowanie i rozwój małej retencji, ograniczenie uszczelniania powierzchni, rozwój i modernizacja systemu odprowadzania i wykorzystania wód odpadowych), tworzenie korytarzy wentylacyjnych, wprowadzenie systemu ostrzegania o zagrożeniach pogodowych czy akcje edukacyjne. Ważnym komponentem jest też rozwój tzw. zielonej infrastruktury, pod którym to pojęciem rozumiemy sieć obszarów naturalnych i półnaturalnych, zaprojektowaną i zarządzaną w sposób zapewniający szeroką gamę usług ekosystemowych, obejmujących z jednej strony poprawę estetyki i jakości życia w miastach, a z drugiej stanowiącej odpowiedź na wiele wyzwań środowiskowych, w tym zmiany klimatu.

Zielona infrastruktura w mieście to niezabudowane tereny pokryte roślinnością (parki, ogrody działkowe i przydomowe…), ale także zielone dachy, żyjące ściany, ogrody deszczowe, pasaże roślinne, zielone torowiska czy zielone przystanki. Szczególnie pełnym walorów, a wciąż niedostatecznie popularnym elementem zielonej infrastruktury, są zielone dachy. Mają one nie tylko pozytywny wpływ na estetykę otoczenia, ale i są ważnym narzędziem łagodzenia i adaptacji miast do zmian klimatu, gdyż:

  • absorbują wodę deszczową zmniejszając ryzyko powodziowe;
  • pochłaniają CO2 i inne zanieczyszczenia z atmosfery;
  • łagodzą efekt „wysp ciepła”;
  • poprawiają mikroklimat;
  • poprawiają izolacyjność termiczną budynków;
  • prowadzą do odtworzenia utraconej wskutek urbanizacji powierzchni zielonej;
  • prowadzą do zwiększenia bioróżnorodności w mieście.

Zielone dachy mogą też stać się potencjalnym miejscem wypoczynku dla mieszkańców. Istnieje więc zapotrzebowanie ekologiczne i społeczne na tworzenie zielonych dachów, a także zachęcanie do tego lokalnej społeczności.

 

stopka2

Projekt GRAD jest finansowany w ramach Europejskiej Inicjatywy na rzecz Klimatu (EUKI) (numer kontraktu 81232154), stanowiącej nowy instrument finansowy niemieckiego Federalnego Ministerstwa Środowiska, Ochrony Przyrody i Bezpieczeństwa Jądrowego (BMU). Wdrażanie inicjatywy wspiera Niemieckie Towarzystwo Współpracy Międzynarodowej (GIZ). Wyłączną odpowiedzialność za treść niniejszej strony internetowej ponoszą autorzy. Nie wyraża ona opinii Federalnego Ministerstwa Środowiska, Ochrony Przyrody i Bezpieczeństwa Jądrowego.